Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3928 K.2019/7098

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanununun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği;

ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması, kanun yoluna ilişkin süreler konusunda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda farklı düzenlemelere yer verilmesi,

7035 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra temyiz süresi konusunda tereddütler oluşması ve ilk derece mahkemelerince yanıltıcı ifadeler kullanılmasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/10/2015 gün, 2015/11-120 Esas, 2015/313 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, avukatlar da dahil olmak üzere başvurucuların kanun yolunda yanılmalarına sebep olduğu gibi,

Anayasa Mahkemesi'nin 09/06/2016 tarihli (Başvuru Numarası: 2014/4987) ve 22/09/2016 tarihli (Başvuru Numarası: 2014/1382) kararlarına göre bu durumun adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlali niteliğinde bulunması nedenle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılanın elinde 80.000 TL parasının olduğu, önceden tanıdığı olan ve berberlik yapan tanık ...'in dükkanında traş olurken bunu değerlendirmek istediğini söylediği, bunun üzerine tanık ...'in müşterisi olan ... isimli şahıs ile birlikte dükkanına gelip giden sanığın yanında döviz bulunduğunu katılana söylediği, bunun üzerine tanık ...'in ... isimli kişiyi aradığı, ... isimli kişinin de sanık ile ... isminde bir kişiyi göndereceğini söylediği, bir kafede tanık ..., katılan ve sanığın buluştukları, burada katılanın sanığa 15.000 TL para verdiği, kalanını ertesi gün çekerek göndereceğini söylediği,

ertesi gün yine sanık ile buluştukları, katılanın yanında getirdiği 65.000 TL parayı sanığa verdiği, sanığın da dövizleri getireceğim diyerek katılanın yanından ayrıldığı ve geri dönmediği bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; dairemizin 12/10/2017 tarih ve 2017/18987 E-2017/20187 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 29/01/2018 tarihli rapor, sanık savunması,

katılan beyanı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.