Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/424 K.2020/11713

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın oğlunun Ziraat Bankasında memur olduğunu ve Nazilli yakınlarında bir köye tayini çıktığı için eşyaların taşınacağını söyleyerek katılanı eşya taşıtacağına inandırıp kandırarak birlikte eşyaların olduğu yere gidiyorlarmış görüntüsü vererek aracı yönlendirerek istediği yere geldiğinde durmasını isteyip, katılana “sen şu yoldan dön gel, ancak bana 1.000,00 TL ver karşıdaki şahsa hesabı kapatayım, seninle buluşuruz, oğlum parayı verecek” dediği, sanığa güvenen katılanın parayı verdiği, ancak sanığın ortadan kaybolduğu, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği,

sanık ikrarı, katılan beyanı, tarafların uzlaşamadıklarına ilişkin uzlaştırma raporu ile dosya kapsamından anlaşılmakla. 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu TCK'nın 157/1 maddesindeki dolandırıcılık suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştir.