Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/4355 K.2021/5841

2- TCK'nın 207/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 16/02/2010 – 17/02/2010 olarak gösterilen suç tarihinin 01/09/2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, üzerinde kendi fotoğrafının bulunduğu katılan ...’ya ait nüfus cüzdanını kullanarak ayakkabı sattığını söylediği iş yerini devredeceği bahanesiyle, müşteki ...'tan 3800,00 TL para aldığı, akabinde birlikte notere gittikleri, noterde nüfus cüzdanının eski tarihli olduğu gerekçesiyle devir yapılamadığı, sanığın anlaşma konusu devir işlemine ilişkin teminat olduğu gerekçesiyle iki adet 15.000,00 TL bedelli senetleri verdiği, daha sonra senetlerin müşteki ... tarafından Antalya 13. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5602 E.sayılı takip dosyası ile katılan ... aleyhine icra takibine konu edildiğinde gerçek durumun öğrenildiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1- Özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar sanık savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmişse de; katılan ve müşteki beyanları, Antalya 13. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5602 E. sayılı takip dosyası ve dosya kapsamına göre; sanığın suça konu bonoların tanzim yerini ihtiva etmemesi sebebiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamdaki kasıtlı suçun 5237 sayılı TCK'nin 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olması ve 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la TCK'nın 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme ile yine sanığın tekerrüre esas alınan hakaret suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sabit olmadığı, sanığın atılı suçu işlemediği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, eylemini nüfus müdürlüğünün maddi varlığı olan nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek basit dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamdaki kasıtlı suçun 5237 sayılı TCK'nin 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olması ve 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la TCK'nın 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme ile yine sanığın tekerrüre esas alınan hakaret suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi,