KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/4383 E., 2021/1949 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanıkların ayrı ayrı TCK'nın 157/1, 52, 62, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 18/12/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların ve temyiz dışı sanıkların kendilerinde İngiliz altını olduğunu ve satmak istediklerini belirterek katılandan hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettikleri, bu şekilde eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edilen somut olayda; sanıkların savunmaları, katılan ile tanık beyanları, teşhis ve dosyadaki tüm deliller gözetilerek atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, sanığın mahkumiyetlerine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ilamının esas ve karar numarasının yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Ancak Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1994/796 Esas ve 1996/881 Karar sayılı sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1998/14 Esas ve 2001/822 Karar sayılı, ilamlarının uzlaştırma kapsamında olan dolandırıcılık suçuna ilişkin oluşturduğu anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan bu ilamlar sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının uyarlama yargılaması yapılmış ise sonucuna göre sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/4383, K. 2021/1949, 25 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama