Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/4387 K.2019/9653

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 354. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinden önce sanık ...'ın müşteki ...'a portakal alıp satma hususunda iş teklifinde bulunması üzerine müştekiler...ve ...'ya geldikleri, burada sanık ... ve açık kimliği tespit edilemeyen... ile görüştükleri, sanığın müştekilere gösterdiği portakal ve mandalina bahçelerinin ...'in annesine ait olduğunu ve annesinin 10.000 TL'ye satmayı kabul ettiğini, kendisinin de 3.000 TL para vereceğini beyan ederek müştekilerden 6.000 TL parayı aldığı, sanığın parayı teslim edip ürünleri alacağı bahanesiyle müştekilerin yanından ayrılıp ortadan kaybolduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında CMUK.nun 326/son maddesi uygulandıktan sonra neticeten denilerek adli para cezası ''7.000 TL'' yerine, ''20.000 TL'' olarak yazılmış ise de, maddi hata olarak kabul edilen bu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.