Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/4560 K.2020/8671

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Katılanın .... olarak tanıdığı sanık ...'e evlenmek istediğini söylediği, sanık ...'in diğer sanık ... 'yı katılan ile tanıştırdığı, sanık ...’ün kendisini ... olarak tanıttığı, katılan ile evlenmek üzere anlaştıkları, sanıklar ve katılan birlikte kuyumcu dükkanına gittikleri, 2.800,00 TL değerinde altın bilezik aldıkları, daha sonra 1.500,00 TL değerinde de giyim eşyası aldıkları, katılanın yanından ayrılan sanıklara bir daha ulaşamadığı, bu suretle sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların, kasten işlemiş olduğu dolandırıcılık suçundan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak haklarında TCK'nın 53/1,2,3 madde ve fıkralarının uygulanmamasının, infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında tayin edilen 1 yıllık hapis cezasından sonra, TCK'nın 62. maddesi uygulamasıyla cezalarından 1/6 oranında yapılan indirim neticesi 10 ay hapis cezası yerine 1 yıl 3 ay hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanıklar hakkında adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 tam gün olarak tayin edilmesi,