Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/467 K.2020/10729

Sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak mağdurun yurt dışında olması, Türkiye’de vekil veya temsilcisinin olmaması nedeniyle mağdura ulaşılamadığından bahisle uzlaştırmanın gerçekleşmediği belirlenen incelemede;

Sanığın Almanya’dan Türkiye’ye döndükten sonra Süddeutsche Klassen Lotterie (SKL) şirketinin Türkiye temsilciliğinde telefon merkezi hizmetinde bir süre çalıştığı, buradan ayrılırken çalışırken aradığı Alman vatandaşlarının telefon numaralarını yanına alarak ayrıldığı, suç tarihinde sanığın mağduru telefon ile arayarak ödül kazandığını ancak ödülü alabilmesi için belli bir miktar vergisi olduğunu ve bunu göndermesi gerektiğini söylediği, mağdurun da Western Union aracılığıyla sanığa 386 Euro para gönderdiği, bu şekilde sanığın mağduru dolandırdığı iddia edilen olayda; sanık ikrarı, mağdur beyanları, Almanya Aachen Savcılığı’nın T.C.

Adalet Bakanlığı’na yönelik suç duyurusu yazısı ve ekleri, Türkiye Ekonomi Bankası yazı cevabı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı gözetilerek; sanığın üzerine atılı basit dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olmakla hileli davranışlarla aldatarak mağdurun zararına kendi yararına haksız menfaat sağladığı anlaşılan sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.