Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/4988 K.2019/7956

Nitelikli dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e,43, 168, 62, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2009 tarih, 2007/86 Esas, 2009/153 Karar sayılı kararının, 21/12/2009 tarihinde kesinleştiği gerekçesine dayalı olarak verilen denetim süresi içinde yeniden suç işlemeyen sanık hakkında kamu davasının CMK'nın 231/10. maddesi gereğince düşmesine ilişkin Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/01/2015 tarih, 2007/86 Esas, 2009/153 Karar sayılı ek kararı katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2009 tarih, 2007/86 Esas, 2009/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ve dolandırıcılık suçundan kurulan hükmü açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13/06/2013 tarih, 2012/12663 Esas, 2013/10130 Karar sayılı kararında ''Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı anlaşılmakla;

katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nun 264/2. maddesi uyarınca başvurunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,'' karar verilmiş olduğu,

sanık ve müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazı üzerine verilen Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2009 tarihli itirazın reddi kararından başka, katılan vekilinin itiraz dilekçesi hakkında itiraz merci tarafından bir karar verilmesi beklenmeksizin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usule aykırı olarak kesinleştirildiği ve bu şekilde kesinleştirilen karara dayalı olarak verilen düşme kararının da hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;