Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/5122 K.2019/7686

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri hakkında sanıklar müdafiileri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın; somut deliller olmadığına ve kuşkudan sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınmadığına dair temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıkların, meçhul sanıkla iştirak halinde; polis ve Cumhuriyet savcısı olduklarını belirtmek suretiyle katılana ait telefonu arayarak hesapları üzerinden Suriye'ye Fetö terör örgütünün para aktaracağını, onları yakalayabilmeleri için kredi çekerek kendilerine teslim edilmesi gerektiğini belirttiği ve sanıkların bu paraları alarak haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilen olayda; sanıkların savunmaları, teşhis, katılan beyanı, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır