Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/5522 K.2019/10719

TCK 158/2-1, 35, 62, 52, 58, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kendisini Melikgazi Kaymakamlığı sosyal yardımlaşma biriminde memur olarak tanıtıp, işe yerleştirebileceğini söyleyerek ikra ettiği katılanlardan haksız menfaat temin ettiği ve bu şekilde her bir katılana karşı ayrı ayrı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, katılanlardan menfaat temin etmediği ve suç işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kendisini Melikgazi Kaymakamlığı sosyal yardımlaşma biriminde memur olarak tanıtarak haksız menfaat temin etmekten ibaret eylemin hüküm tarihinden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile eklenen TCK'nın 158/1-L maddesine uymakta ise de TCK'nın 7/2 maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle lehe olan ve 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında bulunup TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması,