Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/5601 K.2020/9059

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı sonucunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanı telefon ile arayan ve kendisini komiser olarak tanıtan şahsın, katılanın adına sahte kimlik çıkartıldığını ve bu yüzden bankadaki hesaplardan para çekildiğini söylediği ve mevcut banka hesaplarındaki tüm parayı hemen çekmesini istediği, bunun üzerine katılanın banka hesabında bulunan 35.700 TL'yi çekerek evine döndüğü, paraları poşete koyduğu, telefondaki şahsın bu paraları göndereceği kişiye vermesi gerektiğini söylediği, daha sonra katılanın evine suça sürüklenen çocuğun gelerek kendisini komiser ....'un gönderdiğini söyleyerek poşet içerisinde bulunan paraları alarak olay yerinden ayrıldığı,

bu şekilde suça sürüklenen çocuğun dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar suça sürüklenen çocuk savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmişse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, teşhis tutanakları, TİB kayıtları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve suçun işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.