Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/572 K.2020/11502

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 26/12/2017 tarihli bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket etmek suretiyle ...

Market’e giderek kasiyer ...’e “buranın yetkilisi ile görüşebilir miyim” diye söylediği, kasiyerin müdür ...’nun odasını gösterdiği, sanığın ...’nun odasına girmeden dışarıya çıkarak diğer sanık ... ile konuştuğu ve ...’in markete girerek müdür ...’nun yanına giderek yazarkasa rulosu, kartuşu ve ofis ürünleri sattığını söylediği, katılanın almak istemediğini bildirmesi üzerine şüphelinin marketin önüne çıktığı, sanık ...’in kasiyer ...’ün yanına giderek kendisini müdür olan müştekinin gönderdiğini söyleyerek malları alıp 480 TL ödemesini istediği,

... tarafından 09/05/2012 tarihli para makbuzu ile 12 adet kulanılmaz nitelikteki kartuşun alınarak sanığa 480 TL ödendiği, para makbuzunda “12 adet kartuş, kasiyere teslim” ibaresinin bulunduğu, sanıkların görüntülerinin iş yeri güvenlik kameralarından tespit edilerek katılan ve tanığa fotoğraf teşhisi yaptırıldığı, sanıkların müştekiyi hileli hareketlerle kandırarak ihtiyacı olmayan ve kullanılamaz durumdaki malı satmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

sanık savunmaları, sanıkların tevil yollu ikrarları, katılan ve tanık beyanları, tarafların uzlaşamadıklarına dair 11/06/2018 tarihli uzlaşma raporu, CD izleme tutanağı, teşhis tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.