Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/6724 K.2020/5432

uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK’nın 63.maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile tutuklu olup olmadığı ve hüküm fıkrasında ise uygulama maddelerinden “TCK 158/1-son” maddesi yazılmamış ve yine gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 25/12/2013 tarihi yerine, 25/01/2014 tarihi yazılmış ise de, bu hususların mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın internet üzerinden satılık cep telefonu ilanı vermesi üzerine, ilanı gören katılanın sanık ile irtibata geçerek söz konusu telefonu sipariş ettiği, sanığın cep telefonunu kargo ile göndereceği konusunda katılan ile anlaştığı, katılan tarafından kargonun teslim alınması üzerine 180 TL tutarındaki telefon bedeli kargo görevlisine ödenmesine rağmen, sanığın, cep telefonu yerine katılana hoparlör göndererek haksız yarar sağladığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması,

katılan beyanı, ilgili PTT Müdürlüğünden gelen cevabi yazı ve ekleri, katılan tarafından sunulan PTT kurye evrakı ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince cezalandırılmasının talep edilmiş olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 158/1-f-son maddesinden ek savunma hakkı tanınması zorunlu olmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.