Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/6737 K.2019/8968

Güveni kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 155/1, 62, 52. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02/05/2012 tarih, 2011/525 Esas, 2012/809 Karar sayılı kararının, 05/06/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde, 28/06/2013 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı sanığın 30/09/2014 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/02/2015 tarih, 2014/802 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümle ilgili Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/09/2014 gün, 2014/96 Esas, 2014/331 Karar sayılı ilamıyla yapılan ihbar üzerine hükmün açıklandığı, ancak ihbara konu olan kararda sanık hakkında TCK’nın 86/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulduğunun anlaşıldığı,

kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kalması ve 6763 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu karşısında, ihbara konu suça ilişkin belirtilen işlemlerin akıbetinin mahkemesinden sorulup, olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, hükmün açıklanıp açıklanmayacağının,