Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/682 K.2019/2900

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ceza Genel Kurulu'nun 23.01.2018 tarih 2015/8-962 Esas, 2018/6 Karar sayılı kararı uyarınca para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi hususunun ve ayrıca sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın; meçhul kişilerle ve temyiz dışı sanık ...ile birlikte iştirak halinde katılanla irtibat kurdukları ve katılandan araç satın almak konusunda anlaştıkları, katılanı arabayla birlikte Dikili'ye çağırarak, sözde kiraladıkları evde misafir edip, ellerinde nakit para olduğu intibaı uyandırıp güven sağladıktan sonra noterlikte aracın devrini alarak parayı vermeden bahanelerle ortadan kayboldukları iddia edilen olayda;

Sanığın savunmaları, katılan beyanı, teşhis işlemi, kolluk tutanakları, bilirkişi raporu, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan mahkumiyete ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.