Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/7082 K.2019/8970

Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-) Müştekinin suç tarihinde arkadaşı olan sanığa satması için rızası ile verdiği cep telefonunun, sanık tarafından iade edilmediği, bu suretle hırsızlık suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesinde öngörülen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-) Sanığın 23/02/2015 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu ve müşteki tarafından düzenlendiği belirtilen belgede, şikayetinden vazgeçtiğinin ifade edildiğinin anlaşılması karşısında, müştekiden dilekçedeki imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulup, ona ait olduğunun tespiti halinde sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup kabul ettiği takdirde sanık hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK’nın 73/4. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine, kabul etmediği takdirde güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle açılan kamu davası üzerine hırsızlık suçundan verilen hükümden sonra,

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerinde düzenleme yapıldığı gözetilerek, yeni düzenlemeye göre dosyanın öncelikle bu madde hükmü doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilerek, alınacak uzlaştırma raporu sonucuna göre karar verilmesinde zorunluluk bulunması,