KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/7254 E., 2020/3046 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 04/03/2015 tarihli hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimde, sürenin “sanıklar ile katılanın yüzlerine karşı, katılan vekili Av....'in yokluğunda, kararın hazır olanlar yönünden tefhimden itibaren, katılan vekili yönünden gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde” ibaresine yer verilmesi nedeni ile bildirimin yanıltıcı olduğu, bu nedenle katılan vekilinin 20/03/2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Katılanın, sanık ...'a ait Saray ilçesi Büyükyoncalı köyünde bulunan prefabrik yapının pimapen işini aldığı, yaptığı işin karşılığında sanık ...'in katılanı Tekirdağ ili Beyazköy mevkiindeki ofisine çağırarak kendi çek karnesinin bittiğini, bu sebeple oğlu sanık ...
Aydın'ın şirketi olan Demirkapılar Mobilya Dekorasyon şirketine ait çeki vereceğini söyleyerek oğluna ait şirketin çekini kendi el yazısıyla imzalayıp verdiği, çekin bedelini tahsil için Çorlu Halkbankası şubesine müracaat ettiğinde, çekteki imzanın keşideciye ait olmadığı şeklinde kaşe vurularak çekin ödenmeden iade edildiği, sanığın oğluna ait şirkette çek keşide etme yetkisi bulunmadığı halde çeki imzalamak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;
sanıkların savunmaları, katılanın beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından mahkemece söz konusu çekin katılana önceden doğan borç karşılığında verilmiş ve yetkili sanık ...’ın rızası çerçevesinde düzenlenmiş olması nedenleriyle atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/7254, K. 2020/3046, 2 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama