Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/74 K.2020/11415

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldüi; Dairemizin 01/11/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanığın iş bulma vaadinde bulunduğu müştekiyi ve beraberindeki tanığı Bayrampaşa otogarına götürdüğü, ... isimli firmada tanıdıklarının olduğunu söylediği, üşüdüğünü söyleyerek müştekinin üzerinde bulunan montu alarak üzerine giydiği, müştekiden Nokia marka cep telefonunu da isteyerek bir telefon görüşmesi yapması gerektiğini söylediği, bu esnada müştekiyi ... isimli firmanın önüne götürerek burada beklemesi gerektiğini söylediği, müştekinin yanından peron arkasına bakıp geleceğini söyleyerek elde ettiği eşyalarla birlikte ayrıldığı ve geri dönmediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık savunması, müşteki beyanı, tanık beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayin edildiği, adli para cezasının tayinin de ise sanığın suçtan elde ettiği menfaat miktarı gerekçe gösterilerek esas alınan birim gün sayısında alt sınırdan uzaklaşılması usul ve yasaya uygun olduğundan; tebliğnamedeki düzeltilerek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.