KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/7594 E., 2019/14470 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- Sanıklar hakkında:
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
a) TCK'nın 207/1, 43, 53/1-3 maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet b) katılanlara yönelik olarak ayrı ayrı yedi kez TCK’nın 157/1, 52/2, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında şikayetçi ...’e yönelik eylemleri nedeniyle kamu davası açılmasına rağmen bu konuda hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanıkların, Burak ve Işık Sigorta isimli iş yerinde sigorta ve trafik aracılık işlemleri yaptıkları, sanık ...'ın sözleşmesinin fesh edildiği 19/07/2007 tarihine kadar Ankara Sigorta Anonim Şirketi’nin acentesi olarak çalıştığı ancak acentelik sözleşmesinin fesh edilmesinden sonra sanıkların kendilerinde bulunan sigorta şirketine ait evrakları ve daha önceden düzenledikleri gerçek sigorta poliçe bilgilerini kullanarak şikayetçiler ve katılanlar adına sahte zorunlu trafik sigorta poliçesi düzenlemek suretiyle dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;
Sanıklar tarafından tanzim edilen sahte sigorta poliçeleri asıllarının duruşmaya getirtilip özelliklerinin duruşma zaptına yazılması ve sahte belgelerin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığı tartışılması, buna ilişkin değerlendirme yapıldıktan sonra sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi ile hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/7594, K. 2019/14470, 9 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama