Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/76 K.2019/1114

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın kullandığı cep telefonunu arayan kişilerin, katılanın hesaplarının örgüt tarafından kullanıldığını, bu şahısları yakalamak için söylenen hesaba para yatırması istedikleri, katılanın da bu istem üzerine 2.750 TL parayı sanığın hesabına yatırdığı ve bu paranın sanık tarafından çekildiği iddia edilen somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasında uzlaştırma yönünde verilen bozma sonucu uzlaştırma sağlanamadığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, CMK’nın 225/1. maddesine göre,

hükmün konusunun iddianamede anlatılan eylemlerle sınırlı bulunması ve davaya konu iddianame ile sanığın katılana her hangi bir kamu görevlisi olduğunu söylediğine dair bir anlatımın bulunmaması karşısında, tebliğnamede belirtilen, sanığın eyleminin TCK 158/1-L bendi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesinin Ağır Ceza Mahkemesi’ne ait olduğuna dair görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin suç tarihinden sonra kesinleştiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,