TCK'nın 157/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ..., sanık ... ve Mehmet Rahim müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii, sanıklar Yüksel ve Faysal tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği;
ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında; sanıklar Yüksel ve Faysal'ın yedi günlük yasal süresi geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:
Daha önce Ahlat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/10/2014 tarih, 2013/183 Esas, 2014/215 karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, katılan ...'a yönelik eylemleri nedeni ile dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümleri verildiği, anılan kararın sadece sanıklar Mahir, Faysal ve Mehmet Rahim yönünden temyiz edildiği, sanıklar ... ve ... yönündense her hangi bir temyiz talebinde bulunulmadığı, Daire’mizin 13/12/2017 tarih, 2017/25327 Esas, 2017/27035 Karar sayılı ilamı ile de anılan kararın sadece sanıklar Mehmet Rahim, Mahir ve Faysal yönünden bozulmasına karar verildiği,
sanıklar ... ve ... yönünden ise bozma ilamında her hangi bir karar verilmediği ve bu nedenle sanıklar ... ve ... yönünden verilen hükümlerin temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde, sanıklar ... ve ... hakkında, bozma ilamı sonrasında yargılamaya devam edilerek, hukuki değerden yoksun olacak şekilde yeni birer mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, sanıklar ... ve ... yönünden verilen bu kararlar hukuken yok hükmünde olduğundan ve temyizi kabil olmadığı anlaşıldığından,
sanık ... müdafii ile sanıklar Yüksel ve Yusuf'un, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:
Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 21/08/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.