KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/9191 E., 2019/13618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2-3-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'ün...Aksesuar Orman Ürünleri Ltd. Şti.'nin kurucusu ve %60 hisseli ortağı olduğu, katılan şirket ile 22/02/2012 tarihinde kira sözleşmesi imzalayarak bir kısım ofis eşyaları kiraladığı, ancak bir süre sonra kira bedellerinin ödenmemesi nedeniyle katılan şirket tarafından 19/06/2012 tarihinde kira sözleşmesinin feshedildiği ve İstanbul 22. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13351 E sayılı takip dosyasında takip başlatıldığı, kiralanan malzemeleri de iade etmediği, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;
Suça konu bilgisayar ünitesi, güvenlik kamera sistemi, televizyon, bilgisayar, yazıcı, güvenlik alarm sistemi, ve ses yayın sistemini, TCK'nın 155/2. maddesinde tanımlanan mahiyette bir hizmet veya meslek dolayısıyla sanığa tevdii ve teslim edilmemiş olması sebebiyle, sanığın, katılana suça konu malları iade etmemesi şeklinde sübut bulan eylemin, şikayete tabi olan ve 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu,
suç tarihinin 19/06/2012 tarihi olup, katılan şirket vekilinin sanık hakkında 11/09/2013 olan suç tarihinden itibaren 6 aylık yasal şikayet süresi geçtikten sonra şikayetçi olduğu dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan süresinde şikayette bulunulmaması nedeni ile düşme kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/9191, K. 2019/13618, 2 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama