Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/9401 K.2020/9078

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içinde bulunan Manavgat İlçe Devlet Hastanesi’nden alınan 12.11.21013 tarihli adli raporda atılı suça ilişkin TCK 32.madde 2. fıkrada yer alan işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği azaldığının belirtildiği, T.C.

Sağlık Bakanlığı Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 27/04/2012 tarihli sağlık kurulu raporu ile; sanığın kendi iradesi ile karar veremeyeceği, kendi işlerini görecek güce sahip olmadığına, hastalığının sürekli olduğuna, hakimlikçe dinlenmesinde bir yarar olmadığına dair rapor verildiği, bu rapor üzerine ise Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/69 Esas sayılı dava dosyasında kendisine vasi olarak .... atandığı, ayrıca T.C.

Sağlık Bakanlığı Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 21/01/2008 tarihli sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığı belirtileri nedeniyle davranışlarını yönlendirme yeteğininin önemli derecede azalmış olduğu görüş ve kanaatinin bildirildiği, ancak söz konusu raporların içerik itibariyle yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla.

5271 sayılı CMK’nın 74. maddesindeki usule uygun olarak gözlem altına alınıp tam teşekküllü bir devlet hastanesine yada gereğinde, İstanbul ATK Gözlem İhtisas ve 4. İhtisas Dairelerine dosyadaki tüm evraklarla birlikte sevkinin sağlanarak,

5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, atılı suç tarihinde akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,