Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/9599 K.2020/2971

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında, suç tarihi olarak menfaatin temin edildiği 24/12/2013 tarihi yerine, şikayet tarihi olan 27/12/2013 tarihi yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın internet üzerinden fiyatını 179 TL olarak belirlediği satılık cep telefonu ilanı vermesi üzerine, ilanı gören katılanın sanık ile irtibata geçerek söz konusu telefonu sipariş ettiği, sanığın cep telefonunu kargo ile göndereceği konusunda katılan ile anlaştığı, katılan tarafından kargonun teslim alınması üzerine 179 TL tutarındaki telefon bedeli kargo görevlisine ödenmesine rağmen, sanığın, cep telefonu yerine katılana 10 TL değerinde iki adet hoparlör göndererek haksız yarar sağladığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması,

katılan beyanı, ilgili PTT Müdürlüğü ve gsm şirketinden gelen cevabi yazılar ve ekleri, abonelik sözleşmeleri, gönderi reklamasyon belgesi ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Somut olayda kamu kurum ve kuruluşlarının herhangi bir maddi varlığının araç olarak kullanılmaması karşısında, sanığın eyleminin yalnızca TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan da hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.