Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/9842 K.2020/2421

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanı arayarak kendisini polis olarak tanıtan kişinin, kredi kartından para çekildiğini, kimseye bir şey söylemeden hemen eve gitmesini istediğini, evinde arama yapılacağını, eşyalarına elkonulacağını söylendiğini, bunun üzerine katılanın eve gidip eşine ait ziynet eşyalarını alarak 8.200 liraya bozdurduğu ve sanık ...’ın posta çeki hesabına 5.989 lirayı yatırdığı, sanık ... tarafından da bu paranın 4.500 lirasının sanık ...’ye gönderildiği, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;

katılanı telefonla arayan sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıttığının iddia edilmesi karşısında, sanığa isnat edilen eylemin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1 maddesine eklenen (l) bendinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,