KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/9850 E., 2020/4509 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- 1)TCK.nın 158/1.d, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
2)TCK.nın 204/1, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın ...Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesinden mezun olduğuna dair sahte düzenlenmiş geçici mezuniyet belgesini...Rehabilitasyon Merkezine sunarak burada rehber öğretmen olarak çalışmaya başladığı, başka bir konuda Milli Eğitim Bakanlığı Teftişi esnasında belgenin sahteliğinin anlaşıldığı, bu suretle sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması,
tanıklar beyanları, teftiş raporları, Üniversitenin sanığın öğrencileri olmadığına dair yazısı, sahte mezuniyet belgesi örneği ile dosya kapsamından, sanığın Üniversitenin maddi varlığı olan sahte geçici mezuniyet belgesini kullanarak işe girip haksız menfaat temin ederek kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükümleri ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/9850, K. 2020/4509, 3 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama