Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/10052 K.2021/553

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 07.06.2017 tarih ve 2017/8397 Esas, 2017/13892 Karar ilamıyla önceki hükmün uzlaştırma işlemlerinin yapılması için bozulması üzerine dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, tarafların edimi defaten 2019 yılı Nisan ayında ödenmesini kararlaştırdıkları, uzlaştırma bürosunda geçen süre ile uzlaştırma konusu edimin ifası sürecindeki duran toplam 6 ay 1 günlük süre gözetildiğinde; temyiz inceleme gününe kadar zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki düşme yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir

Sanığın, maddi sıkıntı içerisinde katılana kendisine ait şirkette çalışan işçi olarak gösterip, adına bankadan kredi çekebileceğini söylediği, akabinde şirketinde çalıştığına ilişkin fotokopi şeklinde bir yazılı belgeyi katılana verdiği, masraf adı altında 750 TL parasını aldıktan sonra, herhangi bir kredi başvurusunda bulunmamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın ikrar içeren savunması,

katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık anlatımları, 03/11/2008 tarihli Aybüke Temizlik Malzemeleri kaşesi olan katılanın şirket bünyesinde pazarlama müdürü olarak çalıştığını gösterir evrak örneği, 01/05/2011 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı, uzlaştırma raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.