Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/10292 K.2021/357

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık, 06/07/2017 ve 10/07/2017 tarihli dilekçeleriyle gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğundan bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu gözetilerek yapılan incelemede; sanığın yokluğunda verilen hükmün, mahkemede alınan savunmasında bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı, bu adrese gönderilen tebligatın adresten taşınmış olması nedeniyle iade edildiği,

daha sonra adrese kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmaması gerekçesiyle 31/10/2016 tarihinde ilanen tebligat yapılarak kesinleştirme işlemi yapılmışsa da; ilan öncesi sanık hakkında adres araştırması yapılmadığı gibi, tebligatın tüm yurtta yayın yapan sanığın rahatlıkla ulaşabileceği ulusal gazete yerine resmi gazetede yapılması ve yine ilanın mahkeme divanhanesinde askıyı çıkartılmaması suretiyle yapılan tebligatın bu tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu ve tüzüğü hükümlerine aykırı olmasından dolayı geçerli sayılamayacağı,

bu nedenle sanığın 06/07/2017 ve 10/07/2017 tarihli dilekçeleri ile yaptığı temyiz talebinin öğrenme üzerine, süresinde ve usule uygun olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihlerinde internet ortamında yurt dışına işçi götürüleceği ve bu bağlamda işçi arandığı şeklinde ilanlar verdiği, bu ilanları gören katılanların sitede verilen formu doldurduğu, kimlik bilgilerini ve telefon numarasını yazdığı, sonrasında .... numaralı hattan kendilerine mesaj geldiği, erkek bir şahısla görüştükleri, katılan ...'ın 190 TL, katılan ...'ın ise 615 TL para yatırdığı, sonrasında sanığa ulaşamadıkları olaylarda; sanık savunması, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamından, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında tekerrüre esas ilamına konu TCK'nın 157/1 maddesindeki dolandırıcılık suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.