Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/10542 K.2021/683

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 27/11/2019 tarih, 2017/34041 Esas, 2019/13153 Karar sayılı bozma ilamından sonra dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, 05/03/2020 tarihinde katılana uzlaşma teklif formunun tebligatının yapıldığı ancak katılanın süresinde cevap vermediği, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor düzenlenerek dosyanın 16/07/2020 tarihinde uzlaştırma bürosuna iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 2008 yılı mayıs ayı olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.