KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2020/10575 E., 2021/1625 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında: TCK'nın 158/1-e, 35, 43/1, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
2- Sanık ... hakkında: TCK'nın 158/1-e, 35, 43/1, 62, 52/2, 51, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Matbaa sahibi olan sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'un Mersin Büyükşehir Belediyesi'ne ait otobüs biletlerini sahte olarak basıp sanık ...'a verdikleri, adı geçen sanık tarafından da satmaları amacıyla diğer temyiz dışı sanıklar ....'e dağıtıldığı, yapılan fiziki ve teknik takip sırasında kolluk görevlilerinin sanıklar ... ve ....'den satın aldıkları biletlerin sahte çıktığı, ayrıcı sanıklar ..., ..., ....'ten sahte biletler ele geçirildiğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık ... hakkındaki Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1143 esas 2009/1030 karar sayılı ilamına konu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu halde Mahkemece bu konuda karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılan kurum tarafından belirlenen kamu zararının kovuşturma aşamasında giderildiğinin belirtilmesi karşısında, sanıklar hakkında TCK’nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2020/10575, K. 2021/1625, 18 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama