Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/10920 K.2021/3467

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdurları telefonla aradığı, mağdur ...’a kendisini Diyarbakır Vali Yardımcısı ... olarak, mağdur ...’ye Diyarbakır Vali Yardımcısı... olarak, mağdur ...’a Kars Vali Yardımcısı ... olarak, mağdur ...’a Giresun Vali Yardımcısı... olarak, mağdur ... ve ...’a Adana Vali Yardımcısı olarak tanıtıp bir çocuğun hastalığı nedeniyle yardım topladıklarını, eksik kalan miktar için yardım talep ettiği belirttiği ancak aranan kişilerin buna itibar etmeyerek para göndermedikleri, böylece sanığın kendisini çeşitli şehirlerin vali yardımcısı olarak tanıtmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıttığının iddia edilmesi karşısında, eylemlerinin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,