Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/11186 K.2021/1236

Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, anne-kız olan şikayetçileri telefonla arayıp kendilerini polis memuru olarak tanıtarak şikayetçi ...'ün kimliğinin bir kuyumcu dükkanı soygununda kullanıldığını, bu kişilerin çete olduğunu, kendilerinin suçsuz olduklarını bildiklerini, savcı beyin yanında olduklarını, suçlamadan kurtulmak için yardımcı olmak istediklerini söyledikleri, akabinde katılanlara ait altın ve paraları delil olarak inceleyip emanete alacakları ve daha sonra kendilerine iade edecekleri konusunda katılanları aldatıp yönlendirmeleri sonucunda altın ve paralarını almaya çalıştıkları, şikayetçi ...'ün durumdan şüphelenmesi üzerine söz konusu altın ve paraları sanıklara vermeyip olay yerinden uzaklaştığı, bu şekilde sanıkların haksız yarar sağlamaya çalıştıklarının iddia edildiği olayda;

Sanıkların kendilerini kamu görevlisi olarak tanıttıklarının iddia edilmesi karşısında, eylemin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,