Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/11196 K.2021/85

TCK'nın 157/1, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanığın temyiz isteminin süreden reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adrese kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adresin araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün, duruşmada beyan ettiği adresine çıkartıldığı,

bila tebliğ iade üzerine duruşmada bildirdiği adrese Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği; ancak daha önce bu adreste usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan bu tebliğin hukuki bir geçerliliğinin bulunmadığı,

aynı yasanın 32/2 maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın hükmü öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği, sanığın 04/10/2017 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde ve usule uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 27/07/2020 tarih, 2015/634 Esas, 2016/546 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Müştekinin, internet üzerinde yurt dışında çalışmak için araştırma yaparken ....

Türkiye isimli internet sitesine girerek bu sitedeki formu doldurduğu, 12/01/2015 tarihinde .... numaralı telefon hattından iş başvurusunun onaylandığına ilişkin mesaj geldiği bu numarayı arayıp kendisini Yüksel olarak tanıtan kişi ile görüştüğü, vize harcı için para yatırması gerektiği söylenince sanık ...'in banka hesabına 190 TL para yolladığı, tren garına gittiğinde adına rezervasyon yapılmadığını anlayarak şikayetçi olduğu, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi gereği "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,