Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1133 K.2020/11041

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizin bozma ilamından önce sanık ... hakkında verilen İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/12/2014 tarih ve 2011/745 esas, 2014/481 karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonucu sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin, “11/05/2009” olmasına rağmen, gerekçeli kararda suç tarihinin "2009" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık ... ve ...’un ihaleden ucuz araba alıp katılana devredeceklerini vaad ederek, katılandan sanık ... adına vekaletname ve toplam 2830,00 TL para aldıkları, ancak katılanın parasını iade etmedikleri gibi vaad ettikleri aracı da teslim etmedikleri, bu suretle hileli hareketlerle katılanı aldatarak üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, uzlaştırma raporu ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.