Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/11914 K.2021/2040

Dolandırıcılık suçundan şüpheli meçhul şahıs hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2019 tarihli ve 2019/2069 soruşturma, 2019/471 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında suç yeri bakımından dosyanın Artvin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/06/2020 tarihli ve 2019/223416 soruşturma, 2020/6224 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2020 tarihli ve 2020/601 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/10/2020 gün ve 94660652-105-08-14887-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2020 gün ve 2020/96500 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/636 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, müştekinin internetten gördüğü IPhone 7 Plus marka telefonun satışı için telefon ile görüştüğü şüpheli şahıs ile anlaştığı ve 3.106,00 Türk lirası gönderdiği,

ancak sonradan telefonun gelmediği ve şahsın telefonlarına cevap vermediği şeklindeki şikayeti kapsamında yapılan soruşturma uyarınca, müştekinin gönderdiği paranın Cami Mahallesi İstasyon Caddesi No:72/A adresindeki Tuzla Sahil Şube-2 ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ