Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1197 K.2020/11195

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/05/2017 tarihli ve 2017/15233 soruşturma, 2017/12954 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/09/2017 tarihli ve 2017/2736 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/01/2020 gün ve 94660652-105-33-17724-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2020 gün ve 2020/11370 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/09/2017 tarihli ve 2017/2736 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde anılan kararı müteakip, müşteki vekilinin soruşturmaya ilişkin yeni delil ortaya çıktığını belirterek soruşturmaya devam edilmesi talebinin reddine ilişkin Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2019 tarihli ve 2019/187 değişik iş sayılı kararının hukukî değerden yoksun olacağı düşünülerek yapılan incelmede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki Kimya Endüstri Merkezi Limited Şirketi'nin kimya endüstrisi alanında yurt içinde birçok sanayi şirketine ve yurt dışında da birçok şirkete ürünlerini tedarik eden bir şirket niteliğinde olduğu, bu sebeple de ürünlerin fiyatlarının piyasada ticari ilişki halinde bulunduğu şirketler tarafından bilindiği, şirket çalışanlarının ise ürünlerin fiyatlarının hatta maliyet fiyatları altında başka firma ve kişilere satışlar yapıldığı,

şirketin pazarlama müdürü ve muhasebe çalışanları hakkında özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından yargılamanın devam ettiği, şirketin muhasebe kayıtlarını tutan şüphelilerin de denetim ve kontrol yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle atılı suçtan yapılan soruşturma sonunda, şüphelilerin müşteki şirkete ait faturalar üzerinde oynama yapılıp yapılmadığı, faturaların ürün fiyatını yansıtıp yansıtmadığı hususlarında denetim yetki ve görevlerinin bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

iş hacmi geniş olan müşteki şirkete ait düzenlenen faturaların kayıtlarını tutan ve şirketin muhasebe işlerinden sorumlu şüphelilerin ilgili fatura kayıtların şirket defterlerine işlenmesi sırasında meydana gelebilecek usulsüzlükler konusunda yaptıklarında işin niteliği gereği gerekli dikkat ve özeni göstererek denetleme görevlerinin olduğunun kabul edilebilecek olması karşısında,

Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından müşteki şirkete ait faturalar ile şüphelilerin tuttuğu defter ve kayıtların temin edilerek alanında uzman bilirkişiler tarafından alınacak rapor doğrultusunda şüphelilerin hukukî durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yeterli araştırma yapılmadan, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Müşteki Kimya Endüstri Merkezi Limited Şirketi'nin kimya endüstrisi alanında yurt içinde birçok sanayi şirketine ve yurt dışında da birçok şirkete ürünlerini tedarik eden bir şirket niteliğinde olduğu, bu sebeple de ürünlerin fiyatlarının piyasada ticari ilişki halinde bulunduğu şirketler tarafından bilindiği, şirket çalışanlarının ise ürünlerin fiyatlarının hatta maliyet fiyatları altında başka firma ve kişilere satışlar yapıldığı,

şirketin pazarlama müdürü ve muhasebe çalışanları hakkında özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından yargılamanın devam ettiği, şirketin muhasebe kayıtlarını tutan şüphelilerin de denetim ve kontrol yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle atılı suçtan yapılan soruşturma sonunda, şüphelilerin müşteki şirkete ait faturalar üzerinde oynama yapılıp yapılmadığı, faturaların ürün fiyatını yansıtıp yansıtmadığı hususlarında denetim yetki ve görevlerinin bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

iş hacmi geniş olan müşteki şirkete ait düzenlenen faturaların kayıtlarını tutan ve şirketin muhasebe işlerinden sorumlu şüphelilerin ilgili fatura kayıtların şirket defterlerine işlenmesi sırasında meydana gelebilecek usulsüzlükler konusunda yaptıklarında işin niteliği gereği gerekli dikkat ve özeni göstererek denetleme görevlerinin olduğunun kabul edilebilecek olması (sm. smmm ve yeminli mali müşavirlik kanunu genel tebliği 29 haziran 1997 tarihli resmi gazete sayı: 23034 SIRA no:4'te belirtildiği üzere) karşısında,

Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından müşteki şirkete ait faturalar ile şüphelilerin tuttuğu defter ve kayıtların temin edilerek alanında uzman bilirkişiler tarafından alınacak rapor doğrultusunda ve ayrıca bahsi geçen ceza dava dosyasının da getirtilip incelenmesi suretiyle araştırma yapılması gerekirken, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden;