Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/12628 K.2021/2792

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan İstanbul Anadolu 8.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/07/2013 tarih ve 2013/146-2013/278 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu kararın 05/09/2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanık hakkında 23/03/2016 tarihinde işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı Erbaa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/272-2018/387 sayılı ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve bu hükmün 08/01/2020 tarihinde kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11 maddesi gereğince;

hükmün açıklanmasına ilişkin İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/07/2020 tarih, 2020/258-2020/566 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.04.2007 tarih ve 2007/8-78 Esas ve 2007/85 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 331/4 maddesi kapsamında, adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceği, tebligat adli tatilden önce yapılmış ve sürenin sonu adli tatil içine denk geliyorsa, temyiz süresinin, adli tatilin bitiminden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı, bu nedenle yokluğunda hüküm kurulan O yer Cumhuriyet savcısının 20/08/2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/09/2013 tarihinden denetim süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 23/03/2016 tarihi arasında durmasına rağmen, 02/09/2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolduğu anlaşıldığından.