Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1267 K.2020/4689

TCK’nın 207/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 05/05/2014 günü katılan ...’in iş yerine giderek kendisini ... olarak tanıttıktan sonra,... plaka sayılı Opel Astra marka ve model aracı 3 günlüğüne kiraladığı, kira ücreti olan 3 günlük toplam 300 TL bedeli ödediği, 3 günün bitiminde tekrar iş yerine gelerek kira süresini uzattığı ancak bu kez aracın kira bedeli olan günlük 100 liradan toplam 200 TL'yi ödemediği,

kiraladığı aracı, kendisini öteden beri İrfan Coşkun adı ile tanıyan diğer katılan ...’e acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek satmak istediği ve tarafların anlaştıkları, sanığın yoğun ısrarı üzerine katılanın kapora olarak 5.300 TL verdiği sanığın ertesi gün gelip aracın noterden resmi devrini yapacağını beyan ettiği, ancak devir işlemlerinin gelmemesi üzerine yapılamadığı, sanığın katılanı oyaladığı, araç plakası üzerinden durumu araştıran katılan tarafından kiralandığını ancak kira süresi sonunda aracın şirkete teslim edilmediğinin öğrenildiği,

bu suretle sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; katılan ...’e yönelik dolandırıcılık suçunun kamu kurumu niteliğindeki Emniyet Müdürlüğü’nün maddi varlıklarından olan ... adına düzenlenen sürücü belgesi kullanılarak işlendiğinin iddia edilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken,

yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,