Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1271 K.2020/7449

TCK’nın 207/1, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e-son, 43, 168, 62, 52, 53. ve TCK’nın 207/1, 43, 62, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair...

Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17/11/2009 tarih, 2008/102 Esas, 2009/137 Karar sayılı kararının, 08/01/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde, 25/09/2014 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı sanığın 19/11/2015 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği ve yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince;...

1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/03/2016 tarih, 2016/28 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-) UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümle ilgili... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/11/2015 gün, 2014/770 Esas, 2015/584 Karar sayılı ilamıyla yapılan ihbar üzerine hükmün açıklandığı, ancak ihbara konu olan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesi’nin 03/04/2018 gün, ...

Karar sayılı ilamıyla, sanık ...’nın temyiz talebinin süreden reddine ilişkin ek kararın onanmasına, sanık...’ın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi yönünden bozulmasına ve bozma nedenine göre bozmanın CMUK’nın 325. maddesi uyarınca sanık ...'ya sirayet ettirilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bozma sonucunda sanık hakkında verilen kararın mahkemesinden sorulup, beraatle sonuçlanmış ve kararın kesinleşmiş olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkum hükmü olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre,

hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Kabule göre de; Anayasa’nın 141, 5271 sayılı CMK 34/1 ve 230. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK 308/7 maddeleri gereğince, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden önceki hükme atıf yapılarak gerekçesiz hüküm kurulması,