Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1275 K.2020/4693

TCK’nın 141/1, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde mağdur ...'ın yanına gelerek telefonunun şarjının bittiğini, bir yeri araması gerektiğini söyleyerek telefonunu aldığı ve olay yerinden ayrıldığı, bu kez katılan ...'in yanına giderek cep telefonun şarjının bittiğini söyleyerek mağdur ...'dan aldığı telefonu katılan ...'e kendi telefonu gibi vererek katılanın telefonunu aldığı ve olay yerinden ayrıldığı, bu suretle hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-) Sanığın mağdur ...’ye yönelik eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve mağdur ...’ın 11/09/2014 tarihli duruşmada alınan beyanında şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında,

sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup kabul ettiği takdirde sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında hata yapılarak yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-) Kabule göre; Sanığa yüklenen dolandırıcılık ve hırsızlık suçları nedeniyle, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,