Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/145 K.2020/3499

2) Resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili, sanıklar ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran, sanıklar ve müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 79 yaşında olan ve uzun yıllar yurtdışında çalıştıktan sonra ülkeye dönen katılanın gazetelere verdiği ilanlarla birlikte yaşamak için bir bayan aradığını belirttiği, verdiği ilanlarda ekonomik durumunun iyi olduğunu da vurguladığı, bu durumu öğrenen kardeş olan sanıkların katılan ile irtibata geçip katılanın Yalvaç ilçesi Eğirler Köyünde bulunan ikametine giderek kendisiyle görüştükleri, daha sonra katılanın sanıkların Burdur ili Bucak ilçesinde bulunan ikametlerine gittiği ve burada üç gün kaldığı, sanıklardan Tansu'nun vergi borcu olduğunu söyleyerek katılandan 4.000 TL para istediği,

katılanın istediği parayı sanığa verdiği, sanıkların, sanık ...’in katılan ile evleneceğini belirterek mehir adı altında düzenlemiş oldukları 30.000 TL bedelli senedi katılana imzalattıkları, daha sonra katılandan ev ve araba almasını istedikleri, sanıkların niyetlerini anlayan katılanın bu istekleri yerine getirmediği,

sanıkların katılandan aldıkları senedin alacaklı kısmına sanık ...’nun adını yazarak "30.000" TL olan miktar kısmının da önüne "1" rakamını ilave etmek suretiyle 130.000 TL olarak tahrif ettikten sonra senedi Isparta 1. İcra Müdürlüğünde sanık ... adına icra takibine koydukları, takibe konu senet üzerinde yaptırılan 18/04/2014 tarihli bilirkişi incelemesinde, senet üzerindeki miktarın rakamla yazıldığı bölümdeki "130.000" sayısının yüzbinler hanesinde bulunan "1" rakamın "30.000" sayısı yazıldıktan sonra eklenmiş olduğunun tesbit edildiği, sanık

Meryem’in savunmasında özetle; katılan ile evlenmek için görüştüğünü, katılanın birlikte oturmak için ev almak istediğini, katılanın parasının faizde olduğunu, vadesi dolup parayı alınca ev alacağını söylediğini; sanık ...'nun savunmasında özetle; katılana "Bizde bir miktar para var, biz sana verelim, sende vade dolunca bize ödersin" dediğini, bunun için katılana 130.000 TL para verdiklerini ve kendisinden senet aldıklarını belirttikleri, her iki sanığın da herhangi bir işlerinin olmayıp bekar oldukları, bu miktarda bir parayı katılana elden vermelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu,

Isparta Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınan raporda katılanın dolandırıcılık eylemine karşı algılama yeteneğinin zayıflamış olduğunun belirtildiği, suç tarihinde katılanın 79 yaşında olduğu, katılan ile evleneceğini ya da birlikte yaşayacağını belirten sanık ...'in 52 yaşında olduğu,

sanıkların birlikte hareket ederek sanık ...'in katılan ile gerçekte evlenme ya da birlikte yaşama yönünde bir düşüncesi olmadığı halde sırf yaşı nedeniyle algılama yeteneğinin zayıflamış olmasını kullanarak katılanı dolandırmak amacıyla kendisi ile irtibata geçerek onu kandırıp 30.000 TL bedelli senedi aldıkları, daha sonra bu miktarı yeterli görmeyerek önüne "1" rakamı ilave edip 130.000 TL bedelli olarak icra takibine koyarak kişinin algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği,

yapılan yargılama sonunda mahkemece, sanıkların kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin kabul olunduğu olayda; sanıkların savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, yazı ve imza incelemesine ilişkin ekspertiz ve bilirkişi raporları, katılanın algılama yeteneğinin zayıf olup olmadığı konusunda alınan Adli Tıp Kurumu Isparta Şube Müdürlüğü Bilirkişi Raporu ve Süleyman Demirel Üniversitesi Adli Tıp Bilirkişi Kurulu Raporu ile tüm dosya kapsamından,

sanıkların kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.