Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/180 K.2020/1501

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve yine aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın sübuta yönelik talebine dair yapılan incelemede;

09/04/2018 tarihinde katılanın kendisini polis olarak tanıtan kişilerce telefonla arandığı, görüşmede kimliğinin FETÖ örgütünün eline geçtiğini, evdeki altın ve paraları göndereceği kişiye vermesi gerektiğini söylemesi üzerine katılanın 25.250.00 TL para ve 200 gram civarında altın bileziklerini sanığa verdiği, 10/04/2018 tarihinde aynı şekilde telefonundan arandığı ve bu sefer bankadan çektiği 160.000,00 TL parayı kendisini polis olarak tanıtan sanığa teslim ettiği bu suretle sanığın paraları alarak haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre;

nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince verilen düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.