Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1934 K.2021/1396

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yurt dışında ikamet eden müştekiden Münih Başkonsolosluğu tarafından tanzim edilen vekaletname aldığı, müştekinin 1.000.000 TL sermayeli anonim şirket kurulacağından ve yüzde otuzüç hisseye sahip olacağından bahisle 18/02/2012 tarihinde 100.000 TL 27/10/2010 tarihinde 10.000 Euro 25/02/2010 tarihinde 5.000 Euroyu banka vasıtası ile sanığa gönderdiği, şirketin kurulmadığı, müştekinin parasını geri istemesine rağmen ödediği paranın da iade edilmediği, sanığın ödemeleri kabul ederek gönderilen paraları bankadan aldığını ikrar ettiği ve bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanıkla müştekinin arasındaki anlaşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözümü mümkün hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu ve sanığın dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan sanığın beraati yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmünün kurulması,