Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1968 K.2020/6989

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın son bildirdiği ikamet adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan 28/04/2016 tarihli tebliğ sonucu düzenlenen tebligat parçasında; isim ve imzadan imtina eden site görevlisine haber verildiği belirtilmiş olmakla birlikte bu görevlinin hangi sebeplerle imtina ettiği bilginin yazılmadığı ve 7201 sayılı yasanın 21. maddesi gereğince tebligat yapılırken keyfiyetin haber verilmesi için mümkün oldukça en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirilmesi gerektiği, sanığın herhangi bir komşusuyla ilgili araştırma yapıldığına yönelik bilginin tebligatta yer almadığı, bu sebeplerle tebliğ işleminin usulsüz olduğu tespit edildiğinden sanık müdafiinin temyiz talebinin öğrenme ile süresinde olduğu kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın, katılan araç kiralama şirketinden kiraladığı... plaka sayılı otomobili kira sözleşme bitiminde iade etmediğinin iddia ve kabul edildiği olayda, suça konu aracın, TCK'nın 155/2 maddesinde tanımlanan mahiyette bir hizmet veya meslek dolayısıyla sanığa tevdii ve teslim edilmemiş olması sebebiyle, sanığın katılandan kiralayıp teslim aldığı suça konu aracı iade etmemesi şeklinde sübut bulan eyleminin,

hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,