Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/2153 K.2020/6369

Sanık ... hakkında; TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...’ün beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde sanık ...'in katılan şirketin ... ilçesinde bulunan... Butik otel isimli işletmenin sorumlu müdürü olup, otel ile ilgili işlemlerde eşi olan sanık ...’ün kredi kartını kullanması nedeniyle onun hesabına para gönderdiği daha sonra bu paraları uhdesine geçirmek suretiyle iştirak halinde sanıkların atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,