Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/2239 K.2020/7689

Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 02/12/2019 tarihli ve 2019/49725 soruşturma, 2019/4046 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/12/2019 tarihli ve 2019/41013 soruşturma, 2019/4720 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 13/01/2020 tarihli ve 2020/197 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/04/2020 gün ve 94660652-105-33-2875-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2020 gün ve 2020/44083 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/636 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından şüpheli ...'a gönderilen paranın dosya arasında mevcut Ziraat Bankası tarafından gönderilen 27/09/2019 tarihli kamera kayıtlarından .... Şube ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ