KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2020/2265 E., 2020/7670 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2020
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019 tarihli ve 2019/132838 soruşturma, 2019/14870 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/12/2019 tarihli ve 2019/20346 soruşturma, 2019/2352 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,
İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/01/2020 tarihli ve 2019/1676 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/03/2020 gün ve 94660652-105-34-4518-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2020 gün ve 2020/45586 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...."şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin hesabından şüphelinin hesabına gönderilen paranın Kuveyt Türk Bankası Manisa ....
ATM ile .... Şube ATM'lerinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2020/2265, K. 2020/7670, 7 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama