Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/2281 K.2020/6275

Dolandırıcılık suçundan hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar hükümlünün vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan verilen 13/05/2002 tarihinde dolandırıcılık suçundan dolayı 765 sayılı TCK'nın 503/1 maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 3.600 TL para cezasına hükmedildiği, mahkumiyet hükmünün kesinleşerek infaza verilmesinden sonra, hükümlünün talebi üzerine mahkemece 18/05/2015 tarihinde evrak üzerinden uyarlama değerlendirmesi yapıldığı, 765 sayılı Kanun’un 5237 sayılı Kanun’a göre daha lehe olduğuna karar verilerek ek karar ile hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. madde ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanun’unun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki " Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararma nazaran, lehe kanunun tespit edilip uygulanması,

herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, delil toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki kanun ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde ek karar verilmesi,