KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2020/2506 E., 2020/6199 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- TCK'nın 155/2, 168/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Avukat olarak görev yapmakta iken hakkında meslekten çıkarma cezası verilen sanığın, İcra Müdürlüğünden 5.142 TL parayı tahsil ederek katılana teslim etmediği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesinde; “soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.
Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenleyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir. İddianamenin bir örneği, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun hükümleri uyarınca, hakkında kovuşturma yapılan avukata tebliğ olunur.
Bu tebliğ üzerine avukat, kanunda yazılı süre içinde bazı delillerin toplanmasını ister veya kabule değer bir istemde bulunursa nazara alınır, gerekirse soruşturma başkan tarafından derinleştirilir.
Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır.” hükmü ve sanığın ifadesinde, meslekten çıkarma cezasına yönelik olarak Bölge İdare Mahkemesine dava açtığını beyan etmesi karşısında, delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2020/2506, K. 2020/6199, 22 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama