Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/2508 K.2020/11331

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2018 tarih, 2017/514 E., 2018/455 K. sayılı hükmüne yönelik sanık tarafından istinaf yoluna gidilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin mahkumiyet hükmünü kaldırarak sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanın şirketinde 01/06/2016-18/10/2016 tarihleri arasında tur operatörü olarak çalıştığı, sanığın 16/10/2016-18/10/2016 tarihleri arasındaki 3 gün 2 gece Kıbrıs gezisi turuna katılan müşterilerden tahsil etmiş olduğu paranın bir kısmını zimmetine geçirdiği iddia ediliği olayda; sanığın 300'er TL uçak bileti ücretini tura katılanlardan önceden peşinen topladığına ilişkin savunmasının tura katılan tanıklarca da doğrulanması, katılan tarafın söz konusu giderleri kendilerinin yaptığına ilişkin bilgi ve belge sunmaması,

bilirkişi raporuna göre sanığın tur için topladığı paralar ile yaptığı masraflar arasındaki farkın sadece 65 TL olup bu farkın hesap hatasından kaynaklanabileceği ve sanıkta suç kastının varlığını kabule yeter bir miktar olmadığı,

sanığın işten ayrıldıktan sonra katılan şirkete ücret, fazla mesai, ihbar tazminatı v.b. alacakları için ihbarname gönderdikten sonra katılanın sanık hakkında şikayetçi olduğu hususları birlikte değerlendirilmesi karşısında, sanığın müsnet suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi'nce, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü kaldırarak beraatine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,